Moralność pani Dulskiej w życiu uczniów Jezusa

Czy „Moralność pani Dulskiej” jest w dzisiejszym świecie codziennością?

Moralność pani Dulskiej to dramat Gabrieli Zapolskiej wydany w Warszawie w 1907; prapremiera odbyła się w 1906 w Krakowie; akcja toczy się we Lwowie. Główna bohaterka – Aniela Dulska – jest postacią obłudną, dwulicową, fałszywą, chciwą, nie potrafi okazać życzliwości, gardzi ludźmi biednymi, słabymi i wrażliwymi. Wszystko, co robi, robi na pokaz. Jej postawa, nazywana „dulszczyzną”, prezentuje pozorną moralność; życie w zakłamaniu i obłudzie. [1].

Statystyki pokazują, że w Polsce jest największy na świecie odsetek osób wierzących (w tym 35 mln Polaków uważających się za katolików). A więc odpowiedź na postawione we wstępie pytanie z tej perspektywy wydaje się dość prosta NIE – nie w Polsce. Czy na pewno? Nie zawsze wiara idzie w parze z życiem. Wierzący to nie zawsze naśladowcy Jezusa Chrystusa. Rzeczywistość w jakiej żyjemy, jest całkowicie inna. Tak naprawdę „moralność pani Dulskiej” jest codziennością, w której przyszło nam żyć. Niezależnie czy mowa jest o całym społeczeństwie, czy wybranych grupach. Mógłbym w tym miejscu podać setki przykładów, czy to ze świata polityki, czy też z codziennego życia. Każdego dnia spotykamy się ze stwierdzeniem, że pewne zachowania, wypowiedzi są niewłaściwe. Wielu z nas potrafi zauważyć błędy innych, przestrzec ich przed takim czy innym postępowaniem, a swoim życiem przeczymy temu, o czym mówimy.

Przykre jest to, że hipokryzja nie ominęła i nie omija chrześcijaństwa i Kościoła. Tym bardziej, że Pan Jezus potępiał takie zachowaniem w Ewangelii Mateusza 15, 7-9:

„Obłudnicy, dobrze prorokował o was Izajasz: Lud ten przybliża się do mnie swymi ustami i czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie. Lecz na próżno mnie czczą, ucząc nauk, które są przykazaniami ludzkimi. [2].

Chciałbym nas dziś zachęcić do introspekcji (z łac. introspectio – wglądanie do wnętrza). Niedawno doświadczyłem takiej „moralności pani Dulskiej”. Osoby, które uważają się za przywódców (nie do końca zgodne z przesłaniem Ewangelii, bo Pan Jezus mówił o sługach Mk.9,35: „A usiadłszy, zawołał dwunastu i powiedział im: Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich”), co innego mówią w świetle jupiterów są wtedy tacy duchowi, wypowiadają „namaszczone” słowa itp., ale kiedy światła gasną i trzeba rozmawiać o różnych sprawach i szukać konsensusu już nie są tacy uduchowieni, już nie ma mowy o miłości do bliźniego. Działają już zupełnie inaczej, są wtedy obłudni, nieumiejący okazać życzliwości, gardzą ludźmi. Takie zachowanie świadczy o „dulszczyźnie”, czyli prezentują pozorną moralność, życie w zakłamaniu i obłudzie. Tym bardziej że społeczeństwo oczekuje, że duchowi przywódcy (bardzo nie lubię tego określenia) będą przykładem w świecie pełnym moralności, jaka została przedstawiona w dramacie Gabrieli Zapolskiej.

Nie jest to tylko skłonność przywódców (jakichkolwiek), wszyscy jesteśmy grzesznikami i wszyscy jesteśmy narażeni na hipokryzję w życiu. Łatwo jest wpaść w sidła grzechu hipokryzji nawet wtedy, gdy jesteśmy „silnymi” chrześcijanami. Jeżeli jesteśmy prawdziwymi uczniami, naśladowcami naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa, to nie mówimy jedno, a robimy coś innego. Musimy być bardzo ostrożni i czujni, aby nie popaść w hipokryzję w naszym codziennym życiu. Jesteśmy bardzo mocno obserwowani przez społeczeństwo i naszym życiem wydajemy świadectwo naszemu chrześcijaństwu. Jezus nigdy nie nazwał swoich uczniów hipokrytami. Nazwał tak jedynie zwiedzionych, religijnych uczonych. Swoich „naśladowców” nazywał „dziećmi”, „owcami” i swoim „kościołem.” Żaden chrześcijanin nie jest doskonały, jednak popełnienie błędu lub upadek w trakcie procesu uświęcenia życia nie jest tożsame z hipokryzją.

Bądźmy godnymi naśladowcami i uczniami Jezusa, niech nasze serca będą blisko naszego Mistrza.

_____________________________________________________________________________________________
[1] Wikipedia
[2] Uwspółcześniona Biblia Gdańska

2 thoughts on “Moralność pani Dulskiej w życiu uczniów Jezusa

  • Św.Augustyn : „Gdy Bóg jest na pierwszym miejscu,wszystko jest na swoim miejscu”. Problemem „dulszczyzujących” chrześcijan jest to,że na pierwszym miejscu stawiają to,do czego tak bardzo dążą w swym życiu(kariera,finanse,sława,itd.)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.